Keulen met baby en trein

In september gingen mijn man en ik, samen met Max, een paar dagen naar Keulen.

Zoals je misschien wel weet reizen wij graag met de trein. Dus ook dit keer gingen we met ons geliefde vervoermiddel. Dat viel echt goed mee. We namen de trein tot Brussel en dan stapten we over op de Thalys. Ook Max deed het goed op de trein. Hij was heel geboeid door het voorbij glijdende landschap. Op een paar uurtjes waren we er.

In Keulen aangekomen gingen we recht naar het hotel. We hebben ons wat laten gaan qua luxe en kozen voor een 5-sterrenhotel: Hotel Mondial am Dom (wij boekten via holidayline), dicht bij het station, zo'n 5 minuten wandelen. Zowel op vlak van ligging als service bleek dit een goede keuze. En een tip die ik voor mezelf wil onthouden: met een kleine baby is het handig als je geen 7 metro's meer moet nemen nadat je bent aangekomen op je bestemming.

Het hotel lag midden tussen heel wat bezienswaardigheden. We hebben het hele weekend dan ook te voet de stad doorkruist. Max sliep lekker in de draagdoek. Heel gemakkelijk en ontspannen. De Duitsers staan ook erg open tegenover borstvoeding, dus voeden in het openbaar was geen probleem.

We bezochten de Dom en maakten een stadswandeling langs verschillende bezienswaardigheden. De winkelstraat was ons wel iets te druk.

We bezochten ook het chocolademuseum, maar dat was een minder groot succes, omdat we elkaar uit het oog verloren waren en uiteindelijk na 45min elkaar buiten pas terug hadden gevonden.

Al bij al was het een leuk tripje, in een mooi, net hotel, op slechts een paar uurtjes.

Een echte aanrader!

Zero waste

Op het net kwam ik dit tegen, vond ik het posten waard:

“The poverty of our century is unlike that of any other. It is not, as poverty was before, the result of natural scarcity, but of a set of priorities imposed upon the rest of the world by the rich.” 

Sinds een paar weken ga ik naar de winkel met glazen potjes, voor minder afval. Niet iedereen vindt dit even amusant, maar ik trek mij daar niets van aan. Deze dame heeft mij daarvoor geïnspireerd, ik zou zeggen: laat je inspireren!

Ervaringen met de nachttrein (en andere).

We zijn terug thuis! En dus volgt er een verslagje van onze ervaringen natuurlijk. We zijn dus vertrokken vanuit Brussel met de Thalys-trein, eigenlijk ben je echt gewoon ra-zend-snel in Parijs! We hebben de stad lopend doorkruist met onze bagage (mijn liefje vond het té druk en benauwd in de metro) aangezien we aankwamen in Parijs-Noord en de nachttrein in Gare de Lyon vertrekt. Daar aangekomen hebben we wel wat uurtjes moeten wachten om dan eindelijk op de Thello-trein te stappen. We hadden een coupé voor zes personen. We kwamen als eerste aan in de trein en waren dus zeer benieuwd (en ook wel een beetje bang) naar wie met ons zou meereizen. Uiteindelijk bleek dat heel goed mee te vallen. Twee jonge Britse meiden vervoegden ons, we hadden geluk, we waren dus maar met vier in plaats van met zes, meer plaats! :) (ook iets wat ik iedereen aanraad wanneer je zo reist: boek een vier ligplaatsen coupé, met zes wordt het écht heel krap!). Wat mij opviel was dat deze trein echt verschrikkelijk lang is! Daarbij was ik ook heel blij te horen van het treinpersoneel, dat de trein volledig volgeboekt was (zoveel mensen die die ook echt nemen! super gewoon!). Qua reiscomfort kan zo'n nachtreis niet op tegen de auto of de bus. Je hebt echt een bedje, met lakens, een kussentje en een donsdekentje en je krijgt ook een flesje water. Ik sliep in de heenreis op het middelste bedje (volgens mij de beste plek), ik ging liggen en dacht: 'amai, dit ligt eigenlijk nog wel goed' en na 10 minuten was ik in dromenland. De treingeluiden en -bewegingen moet je even gewoon worden, maar daarna kan je echt goed slapen. Aangekomen in Milaan hebben we de stad verkend, musea bezocht en lekker gegeten (en nee, niet alleen pizza ;) ). De beste (bio-)ijsjes in Italië, vind je bij Grom Gelato: http://www.grom.it/eng/index.php, echt, zo'n diepe, volle ijssmaken heb je nog nooit geproefd!

Aangezien het een echte treinreis was, zijn we dan, met de trein, doorgereisd naar Bergamo. De Italiaanse treinen zijn goedkoper dan bij ons (als je de trage verbindingen neemt), maar je zit dan ook wel in heel oude gevallen, maar niet geklaagd, we waren er redelijk snel en goedkoop! Bergamo heeft ons hart wel een beetje gestolen, zo'n mooie, maar ook rustige en groene stad! We hadden toch wel wat spijt dat we maar één dagje daar hadden gepland. De oude stad, gelegen op een berg, boven de moderne(re) stad is echt een pareltje!

Dan zijn we verder gereisd naar het Gardameer en meer bepaald Sirmione. Daar zijn we wat langer gebleven om uit te rusten, te zwemmen... kortom te genieten. Hoewel het er iets té toeristisch was naar onze zin, hebben we er ons goed geamuseerd. Sirmione is ook een heel mooi idyllisch stadje (als je de horden mensen wegdenkt...) en het uitzicht op de bergen aan de andere kan van het meer was indrukwekkend.

Aan alle mooie liedjes komt een eind en dus keerden wij terug, maar niet zonder iets langer halt te houden in de lichtstad. Wij dus terug de slaaptrein op richting Parijs. Nu hadden we iets minder geluk en deelden we onze coupé met vijf. Ik sliep deze keer op het onderste bedje, toch een minder comfortabel plekje vergeleken met het middelste bed (en het hoogste bed is echt hoog!). In Parijs hadden wij nog twee dagen gepland om nog wat musea te bezoeken. We sliepen hier in een ecologisch hostel: http://www.hihostels.com/dba/hostels-Paris---Pajol-020192.en.htm dat pas sinds mei open is. Ook een heel aangename ervaring!

En dan waren we weer thuis. Onze conclusie is: het was za-lig! :) Onze nachttrein ervaring: zeker voor herhaling vatbaar, sterker zelfs, wij willen proberen om nooit meer met de vlieger te reizen en zo veel mogelijk met de trein, want ook het nachtelijk treinen kent nu voor ons geen geheimen meer! :)

Ode aan de traagheid!

Bewuste mensen als wij zijn, gaan wij deze zomer op vakantie naar Italië, met de nachttrein! Het zal wel zo'n dag duren voor we daar uiteindelijk aankomen. Nachttreinen vertrekken spijtig genoeg niet (meer) vanuit België. Dus we nemen eerst de trein naar Parijs en daar nemen we dan 's avonds de nachttrein naar Milaan. Met de eerste minuten van Thalys kan je echt goedkoop ticketjes bestellen vanuit België: 22 euro! Ook de nachttrein viel best mee: 160 euro heen en terug (ok, vliegen blijft goedkoper, maar daarover verder meer). Je moet hem wel boeken via de telefoon (aan 0,30 euro/minuut!). Met dank aan: http://www.lowtechmagazine.be/2012/06/met-de-trein-door-europa-een-praktische-gids.html voor de inspiratie en de tips.

Ik reis graag en heb het geluk al heel wat te hebben gezien op deze wereld, en ja, ik beken: dat was geregeld met het vliegtuig... Sinds een hele tijd besef ik echter dat het eigenlijk zo niet kan. Niet voor onze leefwereld, maar eigenlijk ook niet voor onszelf. Zo na een vluchtje van 10 à 12uur sta je gemakkelijk 10000 kilometer verder. Vanaf nu wil ik die kilometers voelen. Het landschap zien veranderen. Het klimaat voelen veranderen. Ik ben graag onderweg, en ik denk velen met mij, dus waarom niet de tijd nemen om ook effectief bewust onderweg te zijn? Te voelen dat je echt wel een heel eind van huis verwijderd bent? Daar wegen die extra euro's toch niet tegenop?

Vandaag kwam ik weer een bericht tegen: de luchtvervuiling stijgt, niet meer door de industrie, maar doordat steeds meer mensen steeds vaker de auto nemen. Ik doe alvast mijn best en ik hoop dat anderen zullen volgen. Wie weet leggen ze ooit weer een spoorlijn in in België die ons rechtstreeks met de rest van Europa verbindt, zonder eerst via Amsterdam, Keulen of Parijs te moeten.

Maar terug naar vandaag: ik ben heel content dat ik op reis kan zonder al te zwaar op de rijkdommen van de aarde te teren!

2013 kleurt een beetje donkerder groen!

Een nieuw jaar en heel wat nieuwe ideeën. Ik ben niet zo de persoon voor goede voornemens, maar dit jaar heb ik toch besloten om het op een aantal vlakken iets donkerder groen te proberen doen. Vorig jaar zijn mijn liefje en ik al gestart met het weekdagvegetarisme: in de week eten we vegetarisch, in het weekend mag er kip, vlees of vis op het menu. Een zeer haalbare inspanning, zo blijkt! Voor dit jaar heb ik besloten de elektrische waterkoker buiten te smijten (niet echt buiten, het liefje was niet zo enthousiast, hij staat nu in de kast, gewoon om te zien of we het volhouden om theetjes te maken op het gasfornuis, al één voordeel: meer plaats in de keuken!) omdat er voor elke kW elektriciteit 3kW moeten worden geproduceerd, niet zo heel efficiënt dus. Daarnaast wil ik ook echt proberen om minder afval te produceren door alleen zaken te kopen in grote hoeveelheden (en zo dus verpakking te besparen). Binnen ditzelfde puntje wil ik ook proberen om zelf shampoo te maken. Op deze blog/website vond ik hoe ik dit kan aanpakken: greenevelien.com. Ik wil ook heel graag het digitale kabelabonnement opzeggen (ik moet enkel nog uitzoeken hoe ik dat voor mekaar kan krijgen zonder een of andere te dure opzeg vergoeding...) en gaan voor slechts 2 kanalen op de televisie (ik ben daarmee groot geworden en vind dat er geen kwaliteit te zien is op de tv, zo'n gemis zal dat dan ook niet zijn...). Ik heb ook het herbruikbare maandverband ontdekt, misschien een beetje een taboe (is dat niet vies?!), maar onze mama's en oma's hadden geen wegwerp! Als laatste ben ik begonnen met een grote opruimactie, ik heb een doos gezocht en alle spullen die ik eigenlijk niet (meer) gebruik, of waar ik al drie andere versies van heb, in deze doos gestoken. Deze doos wordt mijn cadeautjes-doos. Telkens er een of andere verjaardag voor de deur staat, kan ik kijken in deze doos en mijn bedoeling is dan om deze spulletjes om te vormen tot een leuk cadeau, ik geef er een ander kleurtje aan, versier het voorwerp... Zo hoop ik in 2013 mijn steentje bij te dragen aan een ecologische wereld.

Broodsmeersels

Ik hou van eten, hoewel het lief beter is in koken dan ik, vind ik het fantastisch om receptjes uit te testen. Liefst vegetarische. Zo belandde ik op de blog van Dorien Knockaert ('Jonge Sla') en vandaar bij 'Food first Then Morals', genoeg materiaal om inspiratie op te doen voor een heel jaar lekker (vegetarisch) koken!

Wat mij altijd zo raar voorkwam is dat obligate sneetje kaas, hesp of salami tussen de boterhammen. Waar zijn die groenten dan gebleven? Een oplossing vond ik bij  'Food first Then Morals': dit smeersel ziet er toch overheerlijk uit! Dit weekend ga ik het recept uitproberen. Ik loop al de hele week rond met heel veel zin om mij op deze culinaire uitdaging te storten (vandaar dat ik mijn voornemen hier deel, om toch een stukje van mijn 'ik wil dat maken!!!!!!!!'-frustratie hier kwijt te kunnen), maar tussen het les geven door nog geen tijd gevonden...

(Voor het recept zie: http://foodfirstthenmorals.wordpress.com/2012/09/01/broodbeleg-pt-3/)

Mijn eerste sjaal!

Zaterdag heb ik een workshop 'breien voor beginners' gevolgd in Leuven (zie: http://www.workshopleuven.be/). Eigenlijk was ik niet echt een beginner (een valse beginner dus). Ik kon al wel een eindje wegbreien, maar alleen een rechtse steek. De opzet had ik ook nog niet in de vingers en het afzetten had ik nog nooit gedaan. Na twee uurtjes was ik er echt helemaal mee weg. Ik kreeg een mooie stoffen zak, mocht een bolletje breiwol kiezen en kreeg daar de bijpassende (houten!) breipriemen bij. Helemaal gelukkig met mijn nieuwe kennis en kunde ben ik meteen in een sjaal gevlogen. Dit is wat ik zaterdag al had bereikt:

Ondertussen heb ik al zo'n 55cm sjaal! Ik kan niet wachten tot hij af is :)

Een cadeautje voor Felix

Een collega van mij heeft ook een blog. Zij inspireerde mij om bij de geboorte van Felix (echt zo'n mooi kindje!), zoontje van Nele en Tom, aan de slag te gaan met wat stofjes die nog in mijn kast lagen. Zie: http://re-saar-cle.blogspot.be/ om zelf met het baby-cadeau-maak-virus besmet te worden. Ik ging op zoek naar patroontjes op het internet en vond al snel een schattig uiltjespatroon.

Hier dus het resultaat, ik ben helemaal gewonnen voor het idee. Morgen ga ik een workshop breien volgen en volgende week ga ik ook leren haken. Ik kan niet wachten om nieuwe dingen uit te proberen en daarmee ook ecologisch verantwoorde cadeautjes in elkaar te steken!

'Welvaart zonder groei'

De laatste tijd ben ik heel erg bezig met wat er allemaal aan de gang is op onze planeet. Hoe we bezig zijn en wat we zelf kunnen doen om de ecologische en sociale grenzen van onze planeet te respecteren. Ik ben bezig in het boek 'Welvaart zonder groei' van Tim Jackson, dat een heel ander perspectief biedt op onze economie en hoe we met onze ecologische problemen kunnen omgaan.

Hoewel ik sommige van zijn oplossingen misschien iets te idealistisch vind, hoop ik dat meer en meer mensen zijn ideeën zullen volgen. Zo ben ik helemaal mee met het idee van arbeidsduurverkorting voor een loon waarmee je goed kan rondkomen, maar niet per se in grote luxe kan leven. Meer vrije tijd betekent meer tijd om sociale banden aan te halen, bij je gezin te zijn, je te engageren in de gemeenschap, gezond en bewust te koken... Kortom, meer tijd voor de dingen waar we nu geen tijd voor hebben omdat we dat wonderlijke geld achterna lopen om het dan zo snel mogelijk uit te geven aan dingen die we eigenlijk niet meteen heel dringend nodig hebben, maar die onze planeet tot aan de rand van de afgrond zullen duwen. Door de arbeidsduurverkorting zullen meer mensen aan het werk kunnen gaan: als 4 mensen 4/5 gaan werken ontstaat er een 5de baan, en als de loonkloof tussen de armsten en de rijksten wordt gedicht, heeft iedereen genoeg om rond te komen, maar niet teveel, waarmee dan allerlei onnodige snufjes worden gekocht. Ja, ik ben helemaal mee met dit idee. Ik hoop dat beleidsmakers snel gaan inzien dat dit een van de enige manieren is om uit deze economisch, ecologische, sociale en klimatologische crisis te geraken en dat er een herwaardering van de deeltijdse banen op poten wordt gezet.

Kom ik dan bij mezelf. Voor het volgende schooljaar zal ik voltijds gaan werken, zeker tot januari, maar weet je wat, eigenlijk kom ik goed rond met minder en hoef ik niet voltijds te werken. Daarbij zou ik graag nog wat studeren, uit pure interesse en omdat ik het gevoel heb dat ik nog wel wat input gebruiken kan, wil ik graag meer tijd om bij mijn zus en mijn lief te zijn en mis ik ook vaak mijn vrienden omdat ik op tijdstippen moet werken wanneer zij vrij zijn. Hier dus mijn persoonlijk dilemma.