Tv uit, leeslamp aan! En andere dingen die mij blij maken.

Ik stoorde mij al een hele tijd aan mijn tv-kijkgedrag. Een paar weken geleden heb ik de stekker uit getrokken. Er zijn betere manieren om avonden door te komen dan zinloos zitten zappen tot dat Turkse kanaal op 532 (om dan weer helemaal vanaf 1 opnieuw te beginnen) om op te merken dat er echt niets, NIETS interessants te zien valt (of iets wat je nog niet hebt gezien). Dus hup met die digibox. Hij staat nu op de gang, stof te vergaren, want, je raadt het nooit, dat combi-abonnement internet - telefoon - digibox is toch wel goedkoper dan telefoon en internet apart zeker? Dus blijft ie, die digibox, maar wel met de stekker er uit. Gelukkig moet je te veel kabels aansluiten voor je terug in die zapmodus kan verzeilen. Nu lees ik veel meer boeken (nog meer!) en haal ik eindelijk al die films die ik al een hele tijd wou zien in huis (en kijk ik dus enkel als ik echt iets interessants tegenkom). Elke week passeer ik wel een keer in de bibliotheek. We koken nu ook veel meer samen. De afwas blijft minder staan, jaja, niets dan goeds jong! Dat maakt mij zo gelukkig!

Wat mij ook gelukkig maakt is mijn moestuin. Ik heb hem sinds maart. Hoe zalig kan het zijn om zelf gekweekte boontjes, Oost-Indische kers, pastinaak (jaja, ik oogstte een heuse pastinaak!), pompoen, komkommers... te oogsten. Ik voel me dan ook een beetje een rebel, mijn gebalde vuist naar de systemen in de wereld die niet lopen zoals ze zouden moeten lopen. Het vervult mij ook telkens weer van een zeer diepe dankbaarheid. De natuur is grillig, maar kan heel gul en vrijgevig zijn. Het geeft mij bijna een mystiek gevoel van deel zijn van iets veel groters, en dan vertrek ik telkens weer met een glimlach naar huis. Ja die moestuin. Nooit gedacht dat dat zoiets filosofisch kon zijn!

Vegi fast food!

Ik eet zoveel mogelijk vegetarisch. Wij hebben, zoals al eerder verteld, een soort van regeling hier thuis, namelijk: in de week eten we vegetarisch en in het weekend mag er af en toe een stukje vlees op tafel komen (dit vooral om manlief tevreden te houden :) ). Een van mijn favoriete vegetarische gerechten (dat ik echt graag met iedereen wil delen!) vond ik in het boek "veg!" van Hugh Fearnley-Whittingstall, wat trouwens echt een immense aanrader is voor zij die niet alleen vegetarisch willen eten, maar ook voor mensen die groenten (en peulvruchten) een wat meer centrale plaats in hun keuken willen geven. Het is de 'ketchupcurry van kikkererwten'. Voor zij die denken dat vegetarisch eten inhoudt dat je enkel nog een bak sla mag voorzetten: neen dus! Dit is een heerlijk lekker, makkelijk en zeer snel (dromen we daar niet allemaal van) gerecht waar je het helemaal warm van krijgt! Ideaal voor de tijd van het jaar!

Wat heb je nodig?

zonnebloemolie, 1 ui (in dunne ringen snijden), 2 cm gember (fijngeraspt), chili of chilivlokken (een snufje!), 1 teentje knoflook (geperst), 2 theelepels currypoeder, 400 gram kikkererwten (uit blik, afgespoeld en uitgelekt), 5 à 6 eetlepels tomatenketchup (zelfgemaakt of gekochte, ik maak het met gekochte uit tijdsgebrek, meestal doe ik er ook wel wat meer eetlepels in...), sap van een halve citroen (kan je eventueel weglaten, de kruiden geven zeker genoeg smaak!), zeezout en versgemalen peper, handje koriander voor eroverheen (enkel voor de zomer, maar zonder ook heel lekker!)

Begin met de ui te stoven in een pan. Als de ui glazig is, roer je er de kruiden (gember, chili, knoflook en curry) doorheen. Laat het geheel eventjes bakken, roer af en toe. Daarna voeg je er de ketchup, de kikkererwten en een beetje water bij (zeker niet teveel!). Goed roeren en nog wat laten doorkoken. Doe er dan wat zout en peper bij en eventueel het citroensap. Dien op met wat verse koriander (in het seizoen!). Superlekker met wat basmatirijst of een pita-broodje (of iets anders om dit hete potje wat mee af te koelen in je mond!). Geniet ervan!

Zero waste

Op het net kwam ik dit tegen, vond ik het posten waard:

“The poverty of our century is unlike that of any other. It is not, as poverty was before, the result of natural scarcity, but of a set of priorities imposed upon the rest of the world by the rich.” 

Sinds een paar weken ga ik naar de winkel met glazen potjes, voor minder afval. Niet iedereen vindt dit even amusant, maar ik trek mij daar niets van aan. Deze dame heeft mij daarvoor geïnspireerd, ik zou zeggen: laat je inspireren!

Ervaringen met de nachttrein (en andere).

We zijn terug thuis! En dus volgt er een verslagje van onze ervaringen natuurlijk. We zijn dus vertrokken vanuit Brussel met de Thalys-trein, eigenlijk ben je echt gewoon ra-zend-snel in Parijs! We hebben de stad lopend doorkruist met onze bagage (mijn liefje vond het té druk en benauwd in de metro) aangezien we aankwamen in Parijs-Noord en de nachttrein in Gare de Lyon vertrekt. Daar aangekomen hebben we wel wat uurtjes moeten wachten om dan eindelijk op de Thello-trein te stappen. We hadden een coupé voor zes personen. We kwamen als eerste aan in de trein en waren dus zeer benieuwd (en ook wel een beetje bang) naar wie met ons zou meereizen. Uiteindelijk bleek dat heel goed mee te vallen. Twee jonge Britse meiden vervoegden ons, we hadden geluk, we waren dus maar met vier in plaats van met zes, meer plaats! :) (ook iets wat ik iedereen aanraad wanneer je zo reist: boek een vier ligplaatsen coupé, met zes wordt het écht heel krap!). Wat mij opviel was dat deze trein echt verschrikkelijk lang is! Daarbij was ik ook heel blij te horen van het treinpersoneel, dat de trein volledig volgeboekt was (zoveel mensen die die ook echt nemen! super gewoon!). Qua reiscomfort kan zo'n nachtreis niet op tegen de auto of de bus. Je hebt echt een bedje, met lakens, een kussentje en een donsdekentje en je krijgt ook een flesje water. Ik sliep in de heenreis op het middelste bedje (volgens mij de beste plek), ik ging liggen en dacht: 'amai, dit ligt eigenlijk nog wel goed' en na 10 minuten was ik in dromenland. De treingeluiden en -bewegingen moet je even gewoon worden, maar daarna kan je echt goed slapen. Aangekomen in Milaan hebben we de stad verkend, musea bezocht en lekker gegeten (en nee, niet alleen pizza ;) ). De beste (bio-)ijsjes in Italië, vind je bij Grom Gelato: http://www.grom.it/eng/index.php, echt, zo'n diepe, volle ijssmaken heb je nog nooit geproefd!

Aangezien het een echte treinreis was, zijn we dan, met de trein, doorgereisd naar Bergamo. De Italiaanse treinen zijn goedkoper dan bij ons (als je de trage verbindingen neemt), maar je zit dan ook wel in heel oude gevallen, maar niet geklaagd, we waren er redelijk snel en goedkoop! Bergamo heeft ons hart wel een beetje gestolen, zo'n mooie, maar ook rustige en groene stad! We hadden toch wel wat spijt dat we maar één dagje daar hadden gepland. De oude stad, gelegen op een berg, boven de moderne(re) stad is echt een pareltje!

Dan zijn we verder gereisd naar het Gardameer en meer bepaald Sirmione. Daar zijn we wat langer gebleven om uit te rusten, te zwemmen... kortom te genieten. Hoewel het er iets té toeristisch was naar onze zin, hebben we er ons goed geamuseerd. Sirmione is ook een heel mooi idyllisch stadje (als je de horden mensen wegdenkt...) en het uitzicht op de bergen aan de andere kan van het meer was indrukwekkend.

Aan alle mooie liedjes komt een eind en dus keerden wij terug, maar niet zonder iets langer halt te houden in de lichtstad. Wij dus terug de slaaptrein op richting Parijs. Nu hadden we iets minder geluk en deelden we onze coupé met vijf. Ik sliep deze keer op het onderste bedje, toch een minder comfortabel plekje vergeleken met het middelste bed (en het hoogste bed is echt hoog!). In Parijs hadden wij nog twee dagen gepland om nog wat musea te bezoeken. We sliepen hier in een ecologisch hostel: http://www.hihostels.com/dba/hostels-Paris---Pajol-020192.en.htm dat pas sinds mei open is. Ook een heel aangename ervaring!

En dan waren we weer thuis. Onze conclusie is: het was za-lig! :) Onze nachttrein ervaring: zeker voor herhaling vatbaar, sterker zelfs, wij willen proberen om nooit meer met de vlieger te reizen en zo veel mogelijk met de trein, want ook het nachtelijk treinen kent nu voor ons geen geheimen meer! :)

Nood aan wijsheid.

Vandaag veel nood aan wijsheid, deze vond ik op het internet en is toch al een goed begin.

"We don’t need a list of rights and wrongs, tables of dos and don’ts: we need books, time, and silence. Thou shalt not is soon forgotten, but Once upon a time lasts forever.” 
― Philip Pullman

Laat maar komen die boeken, die tijd en de stilte!