woensdag 21 augustus 2013

Ervaringen met de nachttrein (en andere).

We zijn terug thuis! En dus volgt er een verslagje van onze ervaringen natuurlijk. We zijn dus vertrokken vanuit Brussel met de Thalys-trein, eigenlijk ben je echt gewoon ra-zend-snel in Parijs! We hebben de stad lopend doorkruist met onze bagage (mijn liefje vond het té druk en benauwd in de metro) aangezien we aankwamen in Parijs-Noord en de nachttrein in Gare de Lyon vertrekt. Daar aangekomen hebben we wel wat uurtjes moeten wachten om dan eindelijk op de Thello-trein te stappen. We hadden een coupé voor zes personen. We kwamen als eerste aan in de trein en waren dus zeer benieuwd (en ook wel een beetje bang) naar wie met ons zou meereizen. Uiteindelijk bleek dat heel goed mee te vallen. Twee jonge Britse meiden vervoegden ons, we hadden geluk, we waren dus maar met vier in plaats van met zes, meer plaats! :) (ook iets wat ik iedereen aanraad wanneer je zo reist: boek een vier ligplaatsen coupé, met zes wordt het écht heel krap!). Wat mij opviel was dat deze trein echt verschrikkelijk lang is! Daarbij was ik ook heel blij te horen van het treinpersoneel, dat de trein volledig volgeboekt was (zoveel mensen die die ook echt nemen! super gewoon!). Qua reiscomfort kan zo'n nachtreis niet op tegen de auto of de bus. Je hebt echt een bedje, met lakens, een kussentje en een donsdekentje en je krijgt ook een flesje water. Ik sliep in de heenreis op het middelste bedje (volgens mij de beste plek), ik ging liggen en dacht: 'amai, dit ligt eigenlijk nog wel goed' en na 10 minuten was ik in dromenland. De treingeluiden en -bewegingen moet je even gewoon worden, maar daarna kan je echt goed slapen. Aangekomen in Milaan hebben we de stad verkend, musea bezocht en lekker gegeten (en nee, niet alleen pizza ;) ). De beste (bio-)ijsjes in Italië, vind je bij Grom Gelato: http://www.grom.it/eng/index.php, echt, zo'n diepe, volle ijssmaken heb je nog nooit geproefd!

Aangezien het een echte treinreis was, zijn we dan, met de trein, doorgereisd naar Bergamo. De Italiaanse treinen zijn goedkoper dan bij ons (als je de trage verbindingen neemt), maar je zit dan ook wel in heel oude gevallen, maar niet geklaagd, we waren er redelijk snel en goedkoop! Bergamo heeft ons hart wel een beetje gestolen, zo'n mooie, maar ook rustige en groene stad! We hadden toch wel wat spijt dat we maar één dagje daar hadden gepland. De oude stad, gelegen op een berg, boven de moderne(re) stad is echt een pareltje!

Dan zijn we verder gereisd naar het Gardameer en meer bepaald Sirmione. Daar zijn we wat langer gebleven om uit te rusten, te zwemmen... kortom te genieten. Hoewel het er iets té toeristisch was naar onze zin, hebben we er ons goed geamuseerd. Sirmione is ook een heel mooi idyllisch stadje (als je de horden mensen wegdenkt...) en het uitzicht op de bergen aan de andere kan van het meer was indrukwekkend.

Aan alle mooie liedjes komt een eind en dus keerden wij terug, maar niet zonder iets langer halt te houden in de lichtstad. Wij dus terug de slaaptrein op richting Parijs. Nu hadden we iets minder geluk en deelden we onze coupé met vijf. Ik sliep deze keer op het onderste bedje, toch een minder comfortabel plekje vergeleken met het middelste bed (en het hoogste bed is echt hoog!). In Parijs hadden wij nog twee dagen gepland om nog wat musea te bezoeken. We sliepen hier in een ecologisch hostel: http://www.hihostels.com/dba/hostels-Paris---Pajol-020192.en.htm dat pas sinds mei open is. Ook een heel aangename ervaring!

En dan waren we weer thuis. Onze conclusie is: het was za-lig! :) Onze nachttrein ervaring: zeker voor herhaling vatbaar, sterker zelfs, wij willen proberen om nooit meer met de vlieger te reizen en zo veel mogelijk met de trein, want ook het nachtelijk treinen kent nu voor ons geen geheimen meer! :)

zaterdag 15 juni 2013

Nood aan wijsheid.

Vandaag veel nood aan wijsheid, deze vond ik op het internet en is toch al een goed begin.

"We don’t need a list of rights and wrongs, tables of dos and don’ts: we need books, time, and silence. Thou shalt not is soon forgotten, but Once upon a time lasts forever.” 
― Philip Pullman

Laat maar komen die boeken, die tijd en de stilte!

woensdag 8 mei 2013

Ode aan de traagheid!

Bewuste mensen als wij zijn, gaan wij deze zomer op vakantie naar Italië, met de nachttrein! Het zal wel zo'n dag duren voor we daar uiteindelijk aankomen. Nachttreinen vertrekken spijtig genoeg niet (meer) vanuit België. Dus we nemen eerst de trein naar Parijs en daar nemen we dan 's avonds de nachttrein naar Milaan. Met de eerste minuten van Thalys kan je echt goedkoop ticketjes bestellen vanuit België: 22 euro! Ook de nachttrein viel best mee: 160 euro heen en terug (ok, vliegen blijft goedkoper, maar daarover verder meer). Je moet hem wel boeken via de telefoon (aan 0,30 euro/minuut!). Met dank aan: http://www.lowtechmagazine.be/2012/06/met-de-trein-door-europa-een-praktische-gids.html voor de inspiratie en de tips.

Ik reis graag en heb het geluk al heel wat te hebben gezien op deze wereld, en ja, ik beken: dat was geregeld met het vliegtuig... Sinds een hele tijd besef ik echter dat het eigenlijk zo niet kan. Niet voor onze leefwereld, maar eigenlijk ook niet voor onszelf. Zo na een vluchtje van 10 à 12uur sta je gemakkelijk 10000 kilometer verder. Vanaf nu wil ik die kilometers voelen. Het landschap zien veranderen. Het klimaat voelen veranderen. Ik ben graag onderweg, en ik denk velen met mij, dus waarom niet de tijd nemen om ook effectief bewust onderweg te zijn? Te voelen dat je echt wel een heel eind van huis verwijderd bent? Daar wegen die extra euro's toch niet tegenop?

Vandaag kwam ik weer een bericht tegen: de luchtvervuiling stijgt, niet meer door de industrie, maar doordat steeds meer mensen steeds vaker de auto nemen. Ik doe alvast mijn best en ik hoop dat anderen zullen volgen. Wie weet leggen ze ooit weer een spoorlijn in in België die ons rechtstreeks met de rest van Europa verbindt, zonder eerst via Amsterdam, Keulen of Parijs te moeten.

Maar terug naar vandaag: ik ben heel content dat ik op reis kan zonder al te zwaar op de rijkdommen van de aarde te teren!


dinsdag 30 april 2013

Herontdekking van de vulpen!

Als leerkracht moet je veel schrijven. Sinds een week of twee heb ik daarvoor mijn vulpen(nen) terug opgediept. Mijn vulpen heb ik al sinds het 1ste middelbaar. Ze gaat dus al een geruime tijd mee en is nog steeds bruikbaar (alleen spijtig dat het er een is van het merk Lamy, daar moeten speciale vullingen in en die heb ik momenteel niet). Nu gebruik ik een andere omdat ik dus nog geen tijd heb gehad om naar een speciale schrijfwarenzaak te gaan en opnieuw vullingen in te slaan.Toen ik naar de universiteit ging heb ik de eerste twee jaren nog wel met een pen geschreven, maar na verloop van tijd is dat er (spijtig genoeg) zo een beetje uitgegaan.

Nu heb ik ook het plan opgevat om ook mijn rode balpennen te vervangen door een vulpen met rode inkt. Blijkbaar bestaat dat dus ook! Wie weet volgen mijn collega's mijn voorbeeld en kan de traditie van het gebruik van de vulpen terug in het leven geroepen worden!


vrijdag 26 april 2013

Donkerder groen: hoe ver staan we? :)

Bijna mei, eens kijken hoe ver we staan met de groene voornemens!
Het weekdagvegetarisme is helemaal ingeburgerd nu! Het geeft me het gevoel dat ik goed voor mezelf zorg, niet teveel dierlijke eiwitten en lekker veel groenten en fruit, en ook mijn steentje bijdraag voor de wereld. Heerlijk dus! Ik heb ook de lekkere tahin ontdekt als broodsmeersel! 

De snelkoker is voorgoed in de keukenkast verdwenen! Ook probeer ik wat vaker met stoffer en blik rond te gaan om zo minder elektriciteit te verbruiken. Tot het echt bijhouden van ons verbruik ben ik nog niet gegaan, misschien iets voor in de toekomst. 

Het shampoo-avontuur is iets minder succesvol. Ik heb al vannalles geprobeerd, natriumbicarbonaat maakt mijn haar echt stro-achtig (mijn haar is van nature droog), appelazijn was het ook niet echt. Ik probeer nu gewoon heeel weinig shampoo te gebruiken (een erwtje groot) en ben van om de dag douchen naar 1 keer om de drie dagen gegaan en was mij de andere dagen met een washandje aan de lavabo, gezellig! :)

Het opzeggen van het kabelabonnement is nog niet gelukt. De broer van het lief doet mee aan The Voice (zie: http://vtm.be/the-voice-van-vlaanderen/alex-callier-tot-tranen-toe-beroerd-door-matthijs) en ja, tot dat voorbij is, mag de kabel niet opgezegd worden! :)

Uit mijn cadeautjes mand heb ik al ééntje kunnen recupereren, op naar de volgende!